सहजोक्त.

#कविता.
स्नेह संपल्यावरी दिव्यातील ,
ज्योती अलगद मालवती ।
जगता जगता तसे काहीसे
गवसुनही नुरती मोती ॥१॥

फूल सुगंधी सुखावणारे
हळुच गळुनी खाली पडे ।
अल्लड क्षण जे हळवेसे ते
पुन्हा मागुती कधी न फिरे ॥२॥

रिक्त अोंजळी अोलावा धरी
गळले जल त्यातील जरी ।
दुरावलेले वळणावरती
मन सदा स्मरणी रमती ॥३॥
©डॉ. प्रज्ञा देशपांडे.