मिलन अपुले अजून स्मरते
आजच घडले असे भासते
स्मृतीतुनि नि भासातूनि जे
मनःपटलावर चिर कोरले
सारे विश्वही शून्य जाहले
निराकार जे आकारी आले
संसार म्हणा वा माया असू दे
भास हा जरी, वास्तव वाटे
क्षणी विश्व हे हरवून गेले
नवे असे जे काही गवसले
तू-मीपण ही लयास गेले
जेथ मनांचे मिलन घडले
बीज नुरोनि वृक्ष होतसे
थेंबातून जलाशय साचे
तैसे मीपण त्वात मिळाले
द्वैतातुन अद्वैत जाहले
©डॉ. प्रज्ञा देशपांडे.
No comments:
Post a Comment