Thursday, May 14, 2020

सहजोक्त

#चित्रकविता.
आज परत ते फूल तसंच उमलले
पांढ-या जास्वंदीला  गुलाबी एकटे ॥
कौतुक नव्हते कौतुकाचेही
उपेक्षेचीही खंतच नव्हती ॥
उमललं एकटं , त्याच्या स्वभावाने
झुललं जरा वेळ वा-याच्या झोक्याने॥
कोणी लक्ष दिले म्हणून शेफारले नाही
दखल घेत नाही म्हणून दुखावलं नाही ॥
फूलच ते , त्याला नसेल कां भावना ?
उलगडून सांगायला मनाच्या जखमा?।
द्वंद्वात आवर्तातही निरालस उमलणे
फूलाकडूनही मानवाने नक्कीच शिकणे ॥
©डॉ. प्रज्ञा देशपांडे.

No comments:

Post a Comment

शिवस्तुती -कैलास राणा -भाग 5

  सहजोक्त मंदार बिल्वें बकुलें सुवासी । माला पवित्र वहा शंकरासी । काशीपुरीं भैरव विश्व तारी । तुजवीण शंभो मज कोण तारी ॥ २६॥ जाई जुई चंपक पुष...